Tour d’Ecrins 2010 “La baquette qui fait le Voyage” a.k.a. De Nare Staartjes Tour....


Op uitnodiging van het “Office du Tourisme Pays des Ecrins” vertrok  Le Roi Mort begin juli 2010 naar de  verre Franse Zuid-Alpen., om in het hooggelegen idyllische “Vallouise” het “Montagne en Fête” op te vrolijken met diverse optredens. Dat één en ander nog een ‘naar staartje ‘zou krijgen, kon niemand nog bevroeden...

Sander ,zijn gezin,een vriendin en nog veel meer kinderen arriveerden als eersten en konden op de lokale camping een ruig veld,naast de woestkolkende ijskoude rivier innemen.De volgende avond kwam de rest van de band in een grote, gehuurde tourbus. De reis was soepel verlopen: de stemming opperbest,  de douaniers afwezig, al was men bij het inpakken bijna de bandmascotte - een enorm stokbrood- vergeten. Dat dit nog nog een ‘naar staartje ‘zou krijgen, zou pas veel later blijken....

Het acclimatiseren bestond uitslapen, ping-pongen, broodje baden én een tocht naar de waterva:l een licht onstpannen voettocht als training voor de klim naar de gletsjer , die later in de week zou worden ondernomen.
De immense collectie skate- en longboards werd driftig ingereden op alle hellende wegen van de wijde omgeving. Dat dit nog nog een ‘naar staartje ‘zou krijgen, moge ondertussen duidelijk zijn......

De tocht naar de “Glacier Blanc” werd op een snoeihete dag aanvaard.De meegebrachte mascotte werd op de rug vervoerd en ontlokte bij de échte  alpinisten-behangen met touwen en stijgijzers- naast  verbazing en meewarige blikken , vooral veel lof: “C’est la baquette pour faire la fête” wist Joren in zijn beste frans te verduidelijken. De humor werd er in ieder geval wel van ingezien. Als beloning kon er gechilled worden aan de voet van de gletsjer die zich -als het zoveelste slachtoffer van de ‘global warming’- enorm had teruggetrokken in slecht een paar jaar tijd. Dat één en ander nog een ‘naar staartje ‘zou krijgen,was op deze grote hoogte nauwelijks denkbaar....

Vanuit “Ailefroide”- de uitvalsbasis voor de hardcore bergbeklimmers- liep een schitterende asfaltweg terug het dal in. Dáár moest op ge-longboard worden! De snelheden van onze polder=boarders Pim en Serge  liepen echter al al snel zo hoog op , dat geen enkele verkeers remmende maatregel meer hielp. En toen , vlak na  een steile haarspeldbocht,  de longboards uit de boomtoppen konden worden gevist kropen de heren extreemsporters toch maar weer in de tourbus... Dat Serge  bij deze capriolen zijn portemonee, inclusief rijbewijs,paspoort én de complete bandpot was verloren bleek pas veel later. Zoektochten langs het prachtige asfalt en tussen de zeldzame vegetatie leverden niets op. Dat één en ander nog een ‘naar staartje ‘zou krijgen......

Om de bandkas te spekken werd een benefiet concert georganiseerd in de hoofdstad “Argentierre” Tot overmaat van ramp bleek dat de motor van de bus van Dirk, die wat later was vertrokken-  te zijn ontploft op de beruchte “Alpe de Huez” Dirk en zijn gevolg mocht de nacht doorbrengen in de foeilelijke colossen van de franse betonbouw uit de jaren zeventig. De dag van het “Montagne en Fête” kondigde zich aan, waarbij al vroeg gesoundchecked moest worden om Dirk ,zijn gezin en hond nog tijdig op te kunnen halen uit de Alpe de Huez. Gelukkig stond er kwalitaief zeer goed spul, klonk het geluid als de spreekwoordelijke klok en verdwenen de dreigende onweerswolken als sneeuw voor de zon. Een uur voor het optreden was de band dan eindelijk compleet !

De handgemaakte posters, de publiciteit van het OTPE, de tocht met het stokbrood én de vele internet contacten hadden hun vruchte afgeworpen: het kerkplein stond bomvol. Of was onze roem ons vooruitgesneld? De bewerkingen van de bekende chansons als ‘Emmenez Moi’en ‘Les hommes que j’aime’ sloegen in als een bom, en werden luidkeels - in correct (!) Frans meegezongen, waarmee het concert  een kookpunt bereikte.. “Wat een Feest “ verzucht lokale bergsportfotograag Rogier van Rijn op zijn weblog: ”Het Franse publiek genoot met volle teugen van hun zelfgemaakte ‘Franse’ teksten, chanson covers en het energieke optreden. Erg leuk om een Nederlandse band zo’n feest te zien maken op het dorpsplein in Vallouise. Hoop dat le Roi Mort komende winter ook weer zal optreden in het ‘Pays des Ecrins “ Na het optreden bleef het nog lang onrustig in het uitgelaten Vallouise: een apératiefje in het lokale cafe Alphand werd begroet met een helden onthaal...


Le Roi Mort  bedankt Raphael Faure en David Puy van het Office du Tourisme Pays des Ecrins, Liv en Roos voor de CD en T-shirt verkoop, “Just like your mom-Toursupport “voor de bus, ANWB vervangend vervoer/buitenland-service (sic)voor de repatriëring van Dirk,Jesse,Evert Jan,Hilda en Alydia voor de dagelijkse support en natuurlijk Rogier en Gail Lefebre  voor zijn bemiddeling en foto’s.
(Foto’s : Gaïl Lefebvre )        

Le Roi Mort was a concept initiated by the dutch punkrockveteran Sander Kuipers:  punkrockattitude meets the finest french chansons!